ROB ZOMBIE & BRIAN EVENSON - PANOWIE SALEM [wrażenia]

Zlecenie - mierzę szafę przeznaczoną na rozbiórkę, coby ją wystawić na portalu sprzedażowym. Najpierw należy opróżnić każdy jej zakamarek. Na samym dole piętrzą się dwa stosiki książek ewidentnie z dziecięcych czasów. Przeglądam, układam w kartony... O kurde! Jakiś horror się nawet trafił! Po okładce? Młodzieżówka w typie grozy. Ale to nie tytuł i nie okładka przykuły moją uwagę najbardziej. Najwięcej mówiło mi nazwisko, a właściwie pseudonim artystyczny, autora książki. Rob Zombie - muzyk parający się industrialną odmianą metalu, który sposób wyrażania swojej sztuki znalazł także w kinie grozy. Do dzisiaj mam listopadowy numer miesięcznika CKM z 2005 roku, na którym całkowicie obfotoszopowana Ewa Sonnet prezentuje swe balony. Gazetę kupiłem jednak nie po to, by lampić się na bufet pani Ewy. Do nakładu wydawca dołączył wówczas horror na krążku DVD - Dom tysiąca trupów - w reż. bingo! Roba Zombie właśnie. 

 

JACEK BROMSKI - SOLID GOLD [wrażenia]

Nie miałem bladego pojęcia, że taka książka w ogóle została wydana na polskim rynku. Wiedziałem o filmie, bo tytułowy utwór do produkcji Bromskiego przy kompozycyjnym udziale Spencera Gibba zaśpiewał Maleńczuk. Mało tego że zaśpiewał i napisał tekst, to jeszcze  zagrał rolę w tym filmie: właściciela restauracji Sommelier i miłośnika wina - Marka Konarskiego. I tyle mi wystarczyło, by czekać na DVD Solid Gold. Maleńczuk przecież tam jest, i to wcale nie w jakiejś małej roli. Trafiłem na płytę DVD w Biedronce - 20 zł! Brałem w ciemno. Obejrzałem ten film z 15 razy. I kiedy myślałem, że przygoda z Gdyńsko-Warszawskim światem przestępczo-polityczno-biznesowym się dla mnie skończyła, wtedy pojawił się serial; 5 odcinków - Bez skrupułów się nazywa. Na DVD kupić go nie można. Ściągnąłem sobie więc z internetów. Obejrzałem go z pięć razy. Głównie dlatego, że w serialu pojawiły się dodatkowe sceny z Maleńczukiem.

HELEN FIELDING - DZIENNIK BRIDGET JONES [OPINIA]

W 1813 roku w Wielkiej Brytanii wychodzi drukiem dzieło Jane Austen - Duma i uprzedzenie. 183 lata później kolejna Brytyjka - Helen Fielding - serwuje czytelnikom Dziennik Bridget Jones, czyli Dumę i uprzedzenie XX wieku. Gdy piszę te słowa, Bridget Jones dobiega sześćdziesiątki (:o), czyli jest niemal tak samo stara, jak jej matka, Pamela, w roku 1996 (:o) (Tak, film z widoczną obok okładką nakręcono 5 lat po pisanej premierze). Ciekawe, czy Bridge przeżywa już kryzys wieku starczego...

Czytam tę książkę drugi raz. Jest to moja lektura na czasy ostrego gubienia wagi (aktualnie -32 kg) i czternasty miesiąc zmagań. O ile w temacie wagowym lektura sprawdza się w moim przypadku całkiem całkiem, to książka sama w sobie jest mocno przeciętna, nawet, jak na całkowicie lekkie i niezobowiązujące czytadło nurtu cosmopolitan. Postać Marka Darcy'ego (bohater i jego sposób bycia żywcem wyciągnięty z powieści Jane Austen i przeniesiony do końcówi XX wieku).

Tryptyk Olimpijski Ojca Dyrektora - muzyczny paździeż na sprzedaż [SIERPIEŃ '80]

Widoczna na zdjęciu persona to Cejrowski. Ojciec TEGO Cejrowskiego. TEGO Cejrowskiego, który po wieloletniej medialnej banicji, spowodowanej bardzo dobrym niedzielnym programem TVP - "WC Kwadrans", paręnaście lat później zaczął popierdalać boso przez spierdolenie i jak przystało na polskiego katola, jako rozwodnik rozprawiał o małżeństwie w babskim środowisku na antenie TVN Style. Ojciec Stanisław (1939 - 2009) był natomiast bardzo obrotnym animatorem kultury. Preferował muzykę. Gdy w imperialistycznych Stanach urodził nowy gatunek muzyki rozrywkowej zwany rock and rollem - w Polsce szczytem muzycznej awangardy był jazz. To właśnie w polskim środowisku jazzowym Stanisław Cejrowski znalazł swoje miejsce w komunistycznej rzeczywistości. Polskie Stowarzyszenie Jazzowe, Festiwal Jazz Jamboree, czy magazyn Jazz Forum: dziś są to elementy polskiej kultury awangardowej muzyki popularnej. We wszystkich maczał palce ojciec Stanisław.

SYLWESTER LATKOWSKI & MICHAŁ MAJEWSKI - AFERA PODSŁUCHOWA [RECENZJA]

Książka duetu Sylwester Latkowski / Michał Majewski trafiła do mnie z powodu tematu. Lubię czytać literaturę faktu związaną z III RP, a lata 1989 – 2005 to mój ulubiony okres politycznej historii Polski. Nie kupiłbym jednak tej książki po cenie detalicznej [39.90 zł]. Kupiłem ją w październiku roku 2015 w Biedronce. Miałem zamiar spędzić miły wieczór z telewizorem: chipsy, wafelki, popitka i pół litra. Natknąłem się jednak na promocję książkową. Skończyło się tym, że kupiłem popitkę i wyszczególnioną zagrychę, ale zamiast pół litra wódki, wziąłem mocne piwo za połowę ceny, a 9 zł, które zostały, przeznaczyłem na Aferę podsłuchową [8.90 zł]. 

Temat afery podsłuchowej, jak się po czasie okazało, był największym gwoździem do trumny przegranych wyborów parlamentarnych przez Platformę Obywatelską. „Afera podsłuchowa” wybuchła w mediach w połowie roku 2014. Co z owej afery pamiętamy po upływie trzech lat?